تنهـاييش را فــرياد ميـزنـد:

قـُل هـو الله احـد!!!

بایــد فــراموشت کنم، چندیست تمریــن می کنم 
                    مــن می توانــم ،می شود، آرام تلقیــن می کنم 
با عکسهــای دیگــری تا صبــح صحبــت می کنم 
                    با آن اتــاق خــویش را بیهــوده تزییــن می کنم 
سخت است امــا می شود در نقش یک عاقل روم
                    شب نه دعــایت می کنم نه صبح نفریــن می کنم 
حالــم، نــه، اصــلا خوب نیست؛ تا بعــد بهتر می شود 
                    فکــری برای ایــن دلِ تنهـــای غمگین می کنم 
مــن می پذیرم رفتــه ای و برنمی گـــردی، همیــن 
                    خــــود را برای درک این، صـــد بار تحسین می کنم 
از جنب وجوش افتاده ام دیگـــر نمی گویــم به خــود :
                    وقتی عــروسی می کند، این می کنم آن می کنم
خــوابم نمی آید ولی از تـــرس بیــــداری به زور 
                    با لطف قـــرص قـَد نُقل یک خــواب رنگین می کنم 
این دَرد زَرد بی کسی بر شانــه جا خوش کــرده است 
                    از روی عـــادت دوستی با بار سنگین می کنم 
هــرچه دعــا کردم نشد شایــد کسی آمّین نگفت 
                    حالا تقاضای دلی سرشــار از آمین می کنم 
نه اسب،نه باران،نه مَرد،تنهاییم و این دائمیست 
                    اسب حقیقت را خـودم با این نشان زین می کنم 
یا می بــرم ، یا باز هم نقش شکستی تلــخ را 
                    در خاطــرات تلخ خــود با رنــج آذین می کنم 
حالا نه تــو مــال منی،نه خواستی سَهمت شــوم 
                    این مشکل من بود و هست، در عشق گلچین می کنم 
کـَم کـَم ز ِ یادم می روی، ایــن روزگــار و رسـم اوست 
                    این جملــه را با تلخی اش صــدبار تضمین می کنم..

فاصلـــه تان را با آدمهـــا رعـــايت كنيد...

آدمهـــا يكهـــو ميزننـــد روي ترمـــز و اون وقتـــه كـــه شما مقصــري!!!