برايم کـــف زدند ! در آغوشــم گرفتند ! تاييـد و تشـويقـــم کردند که آخر فراموشت کــردم ! ديگـر تا ابد بر لــبانم لبخـندي مصنوعي مهمان اسـت ، اما بيـن خودمـان باـشد ، هنــوز "عــزيزه دلــم" تــو هـستـي . . !